فيگوئروآ ( مترجم : غلام رضا سميعى )
449
سفرنامه دن گارسيا دسيلوا فيگوئروآ ( سفير اسپانيا در دربار شاه عباس اول ) ( فارسى )
پيش گرفتيم و با افراشتن قسمتى از بادبانها هنگام صبح خود را به دو فرسنگى اين جزاير رسانديم و در ساعت هشت هنگام جزر در آبى به عمق هشت و نيم متر در نيم فرسنگى جزيرهء اويبو « 300 » لنگر انداختيم زيرا اسكله آن بسيار مناسب بود . مجمع الجزاير كيرينبا تا كابودلگادو در مسافتى بيش از سى فرسنگ و در خليجى با همين وسعت گستردهاند . برخى از بعضى ديگر بسيار بزرگترند و فاصلهشان با خشكى نيز كموبيش متفاوت است اما همگان بوسيلهء آبراههاى كوچك و كمعمقى كه هنگام جزر مىتوان پياده از آنها گذشت از خشكى جدا شدهاند . اين جزاير هريك نام مخصوصى دارند اما به سبب آنكه اولين جزيرهء بعد از موزامبيك كيرينبا نام دارد پرتغاليها همهء اين جزاير را بعد از كشف آنها ، به همين نام خواندهاند . مسلم است كه سابقا اعراب در اين جزاير مىزيستهاند . شاهد اين امر وجود خرابههاى خانهها و مساجدى است كه پيدا است بوسيلهء مردمى متمدنتر از ساكنان كنونى ساخته شده است . چند سال پيش كه پرتغاليها دريانوردى خود را تا اين حدود ادامه دادند كينه و دشمنى فطرى آنان با مسلمانان موجب شد كه به غارت و سوختن و خراب كردن خانههاى آنها اكتفا نكرده بلكه با جنونى زائد بر بربريت پير و جوان و زن و مرد را از دم تيغ بگذرانند چنان كه در همين روزگار نيز بين دو رگههائى كه در اين جزاير زندگى مىكنند داستان بىرحمى پرتغاليها زبانزد است . بعد از اين وقايع اين جزاير مدتها باير و غيرمسكون ماند تا آنكه چند پرتغالى به سوداى خريد برده و عاج از مومباسا و موزامبيك و ديگر ايالات هند به آنجا رفتند و در عمران آنها كوشيدند . بدين ترتيب در هر جزيره يك خانوادهء پرتغالى سكونت گزيدند و تحت حمايت حاكم موزامبيك كه بيش از شصت فرسنگ با اين جزاير فاصله ندارد به زندگى پرداختند و اكنون هر سال قاضيى از موزامبيك براى قضاوت و رفع اختلاف بين افراد خانوادهها بدين جزاير مىرود . هر خانواده مركب است از زن و فرزندان و بردگان ارباب يا صاحب
--> ( 300 ) Oybo